Clicky

MoetDatNou: maart 2015
dinsdag 31 maart 2015

PROLETARIAAT

Mensen kinderen, de verkiezingen wat een. Gedoe. helskarwei.
De maar nee, de PvdA een groot verlies heeft behaald, ach Spekman (Hans) wees toch niet teleurgesteld, want het is dan wel een verlies, het is een groot verlies, en groot is goed. En elke Johan Cruijff heb z'n nadeel.
In relatie met betrekking tot de verkiezingen, is het belangrijk dat je wint, heb je geen verliezingen. Is makkelijker gezegd dan gedaan, maar zonder gezegd heb je ook geen gedaan. Geen woorden maar daden, maar dat zijn ook maar woorden. En zo is het maar net niet, heb ik gezegd dat het gedaan is, maar toen was het al gebeurd. Dat is zonde maar ach voor een verheffing echt niet zorgen zou is toch niet zonde man, nee ik bedoel, het moet dient dus zeg maar relatief maar ook realistisch te worden benaderd. Want ja zonder de toestanden gebeurtenissen kun je ook niet zeggen van doen spreken een opmerking maken. Voor de SP zou je kunnen stellen en het punt kunnen maken, dat het een politiek partij betreft. Dat is. Als. Maar. Het steeds te zeggen beleid dat is dus maar woorden dus heb je niets aan Staatsgreep plegen. Ben. Ik mee bezig. Dat Staat. Geschreven. En aldus was de geschiedschrijving deze woorden. Daden is ook maar een woord.

In verblijving afwacht ik hoogachting

                                                        Geachte Frederik
dinsdag 17 maart 2015

Rekentoets

Ik heb de rekentoets gemaakt. Dé rekentoets. De veel besproken, gevreesde rekentoets. En het was heerlijk. Ik houd van rekenen. Niet dat ik het kan, want het tellen tot tien gaat bij mij al gepaard met de onnodige afleidingen. ‘...1, och, ja, 1, mooi getal, die 1, met dat verticale streepje en dan dat dakje eraan, mooie dingen trouwens, die daken, dat je eronder kunt gaan staan en zo. Dat het regent, en dat je dan gewoon zoiets hebt van laat ik maar onder dat dakje gaan staan, want daar blijf ik droog. Dat kan lang niet iedereen hoor, onder dakjes staan. Zwervers bijvoorbeeld, of nou ja, die kunnen natuurlijk ook gewoon onder een afdakje gaan staan dus laat maar zitten en zo.’ Waar was ik ook al weer? Ach ja, bij 1. M’n stukje is al bijna halverwege, dus laat die andere negen cijfers maar achterwege. Tijdens de rekentoets ben ik erachter gekomen dat ik van rekenen houd. Ik houd van rekenen, juist omdat ik zo afdwaal. Ik ben er opnieuw achtergekomen waar ik wel goed in ben. Wegdromen, eindeloos fantaseren, verhalen bedenken.

Bij de eerste drie vragen gaat het nog redelijk. Dat wil zeggen, ik lees geconcentreerd, snap wat er van me gevraagd wordt en ga met goede moed af op de vierde vraag. M’n concentratie begint dan af te zwakken. Het gaat nog wel, denk ik. Niet opgeven nu. Zo moeilijk is het niet, m’n antwoorden bij de eerste drie vragen zullen niet eens zo ver van de werkelijkheid staan. Maar het is tevergeefs. Voor me ligt inmiddels een kladpapier met daarop een versgetekend clowntje met een piemel in de vorm van een hakenkruis. Verdomme. Alwéér verloren. Verloren van m’n ongecontroleerde gedachtestromen. En inmiddels zit dit stukje ook al zo goed als af in m’n kop. Er is geen mogelijkheid om het op te schrijven, want het kladpapier dient te worden ingeleverd. O ja, fuck, het clowntje. Ik kan niet aan alles tegelijk denken, alhoewel dat precies is wat er in m’n kop gebeurt. Maar als ik dat doe, zal ik alles geheid vergeten. Dus besluit ik de rest van de vragen te skippen, om snel m’n eindeloze gedachten op te schrijven, maar natuurlijk vooral om snel dat clowntje ongezien in een prullenmand te deponeren. Ondertussen, tijdens het skippen van de vragen, worden m’n ogen getrokken door een vraag over een boot. ‘De boot vertrekt naar Newcastle’, staat er, ‘in Newcastle is het een uur vroeger, bereken de gemiddelde snelheid van de boot.’ Okdoei.
vrijdag 13 maart 2015

Wat betreft inzake met betrekking tot omtrent specifieke aangelegenheden

hallo hier fRederik wederom nog een keer alweer weder. Live maar ook rechtstreeks direct vanuit de won nee dinges nee wereld. Hallo. ja. Hallo. Ik schrijf dingen hier kijk maar aan eens. Als ik dit schrijf, staat er dit nou hey dat is ebem even leuk, maar nu niet meer.
Nu is het serieus tijd voor serieuze serieuziteit. Het is menens. Ik heb even op adem, stroom opladen kunnen opladen energie komen, dus dit moet succesvol goedgaan.
Daar we go gaan dan:
eerst een hapje eten, Nu:

Het is de pikorde van ons kastenstelsel die de kansberekening verzorgd door middel van de rede en in het bijzonder Jaap Knasterhuis. Dat wil zeggen, het is niet altijd zo geweest dat Bernlef badderde. Dat kon wel komen doordat de befaamde zonsondergang in gang werd gezet door de in slowmotionkunde afgestudeerde student. Dat in combinatie met de timelapse tijdverloop. De snelheid waarmee Jan met de pet, Einstein of welke anderszins begaafde mens dan ook, terugredeneert naar Jan Salie, frivool en toch bedeesd maar vooral onbevooroordeeld waanzinnig frequent in Willie’s bord. Hinkstapsprong deden we toen nog niet aan waar was ik?

Bedankt dit was aangaande over de oplossing solutie wat betreft inzake met betrekking tot omtrent de analyse over een aantal specifieke aangelegenheden. hier ik Heb hierin veel heb ik werk gestoken om duidelijk maar ook precies helder begrijpelijk en zonneklaar. Waar was ik? Zonneklaar de zaken van doen uit de doeken te leggen waar ik het over wilde uitleggen vertellen te verduidelijken en uiteen te zetten. Wat mijn boodschap is. Die ben ik zelf even uit het oog vergeten. Mijn lange eerste stuk van lengte was dit voor MoetDatNou. Ik heb er erg veel werk ingestopt gestoken gedaan, om zo helder, duidelijk en leesbaar mogelijk te zijn. Volgens mijn moeder Mama was dat in mijn vorige stukken immers niet altijd het geval.

Dank u wel bedankt,
Frede Rik

Belangrijk inzake specifieke aangelegenheden

Frederik heeft naar huis gestuurd hij heeft huisarrest

Als hallo ik ben weer daar Frederik. Zou je zeggen? Ik ga al best vooruit en niet achteruit zeg maar zou je zeggen nou wel. Nu kijk. Wat ik toch wel de krant heb gelezen dit keer. Mijn huiswerk netjes heb gemaakt. Want ik heb toch ook wel een mening te formuleren over de hedendaagse wanorde in de huidige samenleving in twijfel trekken. Dat onze moderne Westerse samenleving erop gestoeld zou zijn dat onze waarden en normen van onze parlementaire democratie. En rechten en omgang. Kern van de democratische verhoudingen jegens Waldemar Torenstra
maandag 9 maart 2015

Wol

Het is buiten fokking zonnig en bijna fokking twintig graden. Natuurlijk is het buiten zonnig en niet binnen, want binnen schijnt de zon immers niet. Alhoewel, dat ligt er natuurlijk aan hoe u de gordijnen heeft hangen, wat waarschijnlijk weer te maken heeft met een doorgehaalde zaterdagnacht of niet. 't Kan ook te maken hebben met de locatie van uw huis en of daar dan bomen voorstaan, of gebouwen. Of een joekel van een Jehova's getuige die de zon tegenhoudt met z'n zwaaiende verkondiging, omdat u de deur weigert te openen.
Maar ik ga gewoon verder. De eerste fokking zes mensen die ik buiten tegenkom hebben allemaal een fokking dikke winterjas aan, inclusief sjaal. Eén ervan draagt zelfs fokking handschoenen. 't Is dat mijn sjaal in de was ligt omdat ik erop kotste, anders zou ik de mijne ook dragen. Maar dat komt omdat mijn vriendin te langzaam breit om het ding in de winter af te krijgen.
Naast dat ik die dikke wollen sjaal nog de hele zomer van plan ben te dragen, is het alsof ik op straat alleen nog maar autisten zie. Moeten we een maand of drie wennen aan de heftige verandering naar twintig plus graden, om eindelijk de zomerjas aan te durven? Zijn we zo neurotisch dat het perse eenentwintig maart moet zijn om die zomerjas aan te trekken? Of zijn we allemaal zo schaaps dat we niet de eerste durven te zijn die de warme wol uittrekt? In dat geval ben ik het zwarte schaap dat als eerst geschoren wordt, met m'n bloemetjesjas. Ondertussen zit ik in de bus en ben ik nog steeds 't enige geschoren lente schaapje. Ik pak nu m'n zakdoekje en snotter het ding vol. Dat heb je dan weer wel als pionier. Veel geschreeuw en weinig wol. Totdat het echt lente is.

nieuwe valse start

Hallo hier Frederik ik wil even verontschuldigen mijn aanbieden, voor mijn want dat was niet echt een lekker over naar huis te komen schrijven zeg maar een valse. Start. Dat was het wel en daarom zal ik nog eens proberen van hallo. Opnieuw even voorstellen voor de nieuwe kans hallo Hier frederik dit is een schrijf stukje artikel?
Ja want mensen wat ik toch vandaag in de krant las. Dat waren letters. Met daarin allemaal meningen. Net als paaseieren met verassing. Neem nou kinder eieren. Weet je die met speeltjes. Nou goed ik heb eigenlijk de krant niet gelezen nou sorry doei hoor
Nee maar wel.
donderdag 5 maart 2015

eerste bijdrage site moetnoudat

Ik ben hallo de Frederik ben ik schrijf mijn stukje vandaag mijn eerste spannend. Dit is weet ik niet overgaan? Waar. Dat ik schrijven gewoon een verhaaltje van over ik vind dit en zus en dat en zo over de toestanden in de wereld. Dat zei hij moest ik maar gewoon doen. Als maar te warrig niet zijn. Dan zou ik ach mensen. Gewoon schrijven in komt op dan vast goed wel komen zou, toch? Dus nu hier dit best wel lekker dat ik zeg maar nu wel klaar of zo.

Pesten doe je zo

Pesten is de hype die nog nooit uit is geweest. Voor iedereen die niet gepest wordt is het leuk, en vòòral voor de media. Bij de NPO moeten ze gedacht hebben dat er te weinig wordt gepest, want de slachtoffers gingen vanavond in de uitverkoop. Huilend op tv deden pubers hun verhaal. 'Kijk pesters, ze moet huilen, zie je nou in hoe stom pesten is?' Het is heel jammer, maar de reacties op pesten in een programma als 'Dag tegen cyberpesten: Cyberbully' is de reden waarom er gepest wordt. Huilen is geil. Ik heb nog nooit iemand een steen zien pesten. Pesten doen we allemaal en we doen het voor de reactie. De mens is nu eenmaal een verziekt dier. Je kunt huilen tot er iets verandert, maar dan sterf je ook huilend. En dat is dan ook de verandering. Het is een grote overwinning als je slachtoffer huilt, maar een grotere overwinning als-ie eraan sterft.
maandag 2 maart 2015

Het foefje van Marjolein Faber

Het is spijtig voor eenieder die een wezenlijk gevaar ziet in de PVV, maar Marjolein Faber heeft perfect gehandeld. Het is tamelijk zeldzaam dat een PVV'er zo intelligent handelt, maar bij een partij als de VVD heb ik zoiets nog nooit vernomen. Misschien is de felheid waarmee Faber wordt aangevallen voor haar makkelijk om bedachtzaam over te komen. Ze hoeft alleen maar wilde honden van zich af te slaan, en de Grote Denker in haar partij, Geert Wilders, zal er ook als de Marokkanen op een tasje bij zijn geweest om haar van advies te voorzien. Erken dat het onhandig was het bedrijf van uw zoon uit de partijkas te betalen voor de PVV-Gelderland website, betaal de 8500 euro vrijwillig alsnog uit eigen zak, laat een integriteitsbureau naar de kwestie kijken, en keep on going. Zo kickt Faber de ass van de wilde honden PvdA, VVD en SGP en dat is fokking terecht. Ze staat nu onder zulke felle schijnwerpers, dat de boel besodemieteren er niet meer bij is, en haar zoon betalen om een website te beheren is nét wat anders dan een huurmoordenaar inhuren om je tegenstander de mond te snoeren. Hoe harder de kritiek op de PVV, hoe doortrapter de partij wordt. En dáár zit het gevaar van de Partij voor de Vrijheid.

Linksaf

Sinds kort ben ik een linkse theedrinker.
Zaterdagmiddag waren m'n vriendin en ik in de Primark en aangezien ik nu links ben, waren we er dan ook echt strikt voor mijn vriendin. Als linkse rakker kan ik 't me immers niet veroorloven om kleding te kopen bij zo'n kinderuitbuiter. Maar toch ook vooral omdat ik te links ben om geld te verdienen. Ik bestookte m'n vriendin er met irritant linkse opmerkingen: “Hoeveel zou kleine Rakesh aan dit shirtje hebben verdiend?” En als ze iets op de grond liet donderen: “Hier heeft Rakesh 't niet voor gemaakt!”

Ik dacht altijd, als ik door kinderarbeid gefinancierde kleding koop, hebben die uitgemergelde kindjes het tenminste nog ergens voor gedaan. Totdat mijn leraar me ervan overtuigde dat grote bedrijven altijd overstag gaan, zodra wij, onnozele consumentjes, in opstand komen. Arbeiders worden dan niet gedumpt, maar krijgen simpelweg een betere behandeling. Kleine Rakesh heeft toch zeker ook recht op porno, fastfood en andere pracht van de Westerse Wereld?! Vanaf nu koop ik m'n kleding alleen nog tweedehands, besloot ik.

Hoe meer ik leer, des te linkser ik word, lijkt het wel. Al zet ik me nog altijd zo hard mogelijk af tegen die begrippen links en rechts. Achterhaald, heb ik ze altijd gevonden.
Ik ben van nature altijd nogal afgeweken van de gevestigde opvattingen, daar kon ik niets aan doen. Fan van Adolf Hitler ben ik ook geweest. Tegenwoordig combineer ik liever de beste kanten van links en rechts. Bij elke kwestie neem ik vrijheid als uitgangspunt, en dan kijk ik of die vrijheid voor iedereen wel even vrij is.

Toen ik erachter kwam dat het jodendom inderdaad niet zo'n fijne religie is, werd ik fan van Hitler. Die man had toch wel een punt. In die vmbo-tijd begon ik Hitler wel geil te vinden.
Die was dood dus nam ik genoegen met de NVU. Geert Wilders vond ik maar een akelige jodenneuker. Later kwam ik erachter dat elke religie eigenlijk niet zo fijn is, in plaats van alleen het jodendom. Ik verweet Hitler dat hij slechts één religie nam en verliet het gedachtegoed van de NSDAP. Toen werd ik VVD-fan. Werken voor je geld en misdadigers gaan achter slot en grendel, daar kon ik me wel in vinden.

Jaren verder en nog steeds de middelbare school niet door, ben ik de laatste tijd filosofische teksten gaan lezen over wereldproblematiek. Als eerste zijn er dan de libertaristen, de vrijheidsfundamentalisten waar ik me goed in kan vinden. Dan komen filosofen als Peter Singer aanbod, die uitgaan van plichten. Je moet dit, je moet dat, fuck off. Bij elke plicht wordt vrijheid aangetast, vind ik, dus die verafschuw ik. En dan komt de grote verlichter Thomas Pogge. Pogge vindt net als libertaristen dat je alleen hoeft te zorgen dat je anderen niet schaadt, maar legt vervolgens helder uit hoe onze prachtige Westerse Wereld de boel in de Derde Wereld flink diep heeft verneukt. En dat we dus goddomme maar eens iets moeten doen aan alles wat de situatie daar in stand houdt. Primark is een Hitler voor Indiase kindertjes. Wees geen aap met een gouden ring, koop tweedehands.