Clicky

MoetDatNou: Dit jaar weer, kom je ook, Andrei?
maandag 26 januari 2015

Dit jaar weer, kom je ook, Andrei?

Thijs van de Tap bukt nederig voor Andrei Vreeling, door het gebrek aan actualiteit.

Welnu, op een doodnormale zondagavond waar ik in de woonkamer aan het internetjunken ben, terwijl ik op dat moment in m'n reet geneukt hoor te worden door m'n nieuwe vriend die wel al in bed ligt, stuit ik op een artikeltje over 'n ouwe vriend. Zoals altijd ben ik ook nu weer de meest actuele blogger. Het artikel uit het AD dateert namelijk van 21 oktober j.l.

Het artikel gaat over Andrei Vreeling. Andrei heb ik door z'n onomwonden opportunisme leren kennen als typische politicus. Overigens ook als prima eigenaardige blogger, die het - door z'n narcisme en ambitie - ongetwijfeld zal schoppen tot BN'er. Als typische politicus ken ik hem ook, omdat hij in de tijd dat ik hem leerde kennen net was genokt bij de SP, en alweer aan een politieke carrière was begonnen bij het CDA. Ik weet nog hoe ik hem bewonderde, dat-ie zo jong al zo actief was in de politiek.

In het artikel wordt geschreven dat hij was opgestapt als CDA-bestuurslid in Hellevoetsluis, nadat hij anti-homo uitlatingen op Feestboek had gedaan. (Vreeling zegt nietes en kloeg het AD aan). Volgens het AD schreef hij o.a. 'Homoseksualiteit is een zonde, net als stelen en moorden, maar voor elke zonde is vergiffenis mogelijk'. Met zulke uitspraken zet hij zichzelf wederom op briljante wijze in de schijnwerpers. Desondanks vind ik 'homoseksualiteit is een zonde' een nogal rancuneuze uitlating, voor iemand die ik heb leren kennen als een liefhebbende homoseksueel en uitstekend reetneuker.

We schrijven maart 2013; Met een aantal schrijfmakkers, waaronder Andrei, zijn we aanwezig op het Blogbal. We overnachten in een hotel in de hoofdstad. Als in de hotelkamer ter sprake komt dat ik homoseksueel ben, zie ik een twinkeling in Andrei's ogen. Mijn gaydar slaat op volle toeren. Als homo voel ik dat hij zich eindelijk niet meer alleen voelt, en ik zie dat hij 't tegelijkertijd niet verbaal durft te verkondigen. Zijn Orthodox-Christelijke vriend is immers ook in de kamer aanwezig. Ik geef Andrei een knipoog en hij weet dat het goed zit. Diezelfde nacht, als iedereen op twee oren ligt, beleven wij de nacht van ons nog korte leven. Hij bemint me als geen ander, en ik besef me dat alleen homoseksuelen echte liefde kennen. Wanneer hij na de daad z'n zaad tussen mijn naad uitlikt, weet ik dat het een geslaagd Blogbal-weekend is geweest. (Dit jaar weer, kom je ook, Andrei?)

Lieve Andrei, ik vind het spijtig dat je al je mede-homo's zo verschrikkelijk hebt verloochend. Als je hulp wilt bij je coming out, kun je altijd contact met me opnemen. Als je überhaupt niet de kast uit wilt komen, is dat ook goed, niemand hoeft het te weten.