Clicky

MoetDatNou: Product van de wens: moraalpolitie
zaterdag 16 februari 2013

Product van de wens: moraalpolitie

Andrei Vreeling - bekend van de bangalijst-gate, Ontfrissend (RIP) en als oprichter van Volvens - in de mail. De beroemde internetschrijver schreef een column voor Moet Dat Nou. Ik voel mij vereerd:
Al enige tijd vraag ik mij af waarom we in dit land toch altijd schrikken en huilen als kleine baby’s als er net iets anders wordt gezegd dan onze o zo brave burgerlijke mening.
We lopen keurig in de pas, onder het juk van de massa, en durven niet onze nek uit te steken om alles vanuit een ander perspectief te zien. We zitten onder de moralistische plak en de politie doet daar keurig aan mee.Het is nog geen jaar geleden dat ik een tweet plaatste over een bangalijst. Net nadat er een gerucht kwam over een meisje, genaamd Livia, dat zogenaamd zelfmoord zou hebben gepleegd vanwege zo’n lijst. In de eerste plaats is het een dramatische gebeurtenis dat zo’n jong meisje – ze was dertien – zichzelf van het leven berooft. En het is een schone taak van de maatschappij om te kijken hoe dat zo ver heeft kunnen komen. Echter, Nederland slaat wel door. Mijn tweet (“Even mijn bangalijst updaten. Er viel iemand af.”) werd door vele honderden geretweet. De één sprak moord en brand, de ander van een harde grap. Ondertussen een corrigerend vingertje van een twitteraar. Ik zou namelijk mijzelf als schuldige hebben aangegeven door die tweet.

Niet alleen die honderden mensen lazen met mijn twitter mee, ook de politie deed dat en zij besloten over te gaan tot arrestatie. Ik werd domweg in een cel geplaatst vanwege een grap. Een grap, laat het even tot je doordringen. De politie is in dit land zover dat ze een grap – of de grap te ver gaat of niet, dat is aan jou – genoeg aanleiding vinden om iemand weg te zetten in een cel vanwege “opruiing”. Klaarblijkelijk mag de politie dus moralen hanteren en mensen die niet aan die moraal voldoen in een cel plaatsen. Nederland begint in mijn ogen meer op het verlengde van de DDR te lijken, alleen dan zonder Trabant en totalitair bewind. Waar blijven de arrestaties van Youp van ‘t Hek, Theo Maassen of Hans Teeuwen?

Terug naar de maatschappij. De politie reageert op basis van geruchten en maatschappelijke chaos. Mensen in paniek, bangalijsten over en weer. De media stond ervan op z’n kop. En daar moet een moraalpolitie achteraan lopen. Het is immers verwerpelijk dat er grappen worden gemaakt over lijstjes die nog ouder zijn dan Pompeii. Het is verwerpelijk dat er mensen zijn die over de rug van anderen grappen maken en het is nog verwerpelijker dat er mensen zijn die daar ook om moeten lachen. Toch vinden cabaretiers duizenden mensen als publiek, honderden op een avond, om zelfde soort grappen te kunnen maken. Verschil? Zij zijn cabaretiers, en ik maar een simpele jongen van het internet. Makkelijk scoren dus voor de moraalpolitie.

De moraalpolitie is het kind van de maatschappij. In een land waarin de grens nog harder wordt aangegeven dan een krijtstreep op een schoolbord, harder wordt aangegeven door een IJzeren Gordijn, is de roep naar een moraal, een overeenkomstig punt waarom we als gegoede burgers tegelijkertijd “Foei!” moeten roepen. Roep dat je tegen het koningshuis bent, cel! Roep dat je de koningin maar een mormel vindt, cel! Cel, cel, cel! Het is een losgeslagen moraal, een moraal die een hypocriete fundering heeft en een nog hypocrieter volk moet dienen. Waar ligt de grens? Er is geen grens, als er geen grappen gemaakt mogen worden en de politie bij grappen aan je deur mag komen staan dan is dat vrij spel om een gigantische politiestaat te gaan worden. Weg met de vrijheid, weg met de mogelijkheid om te zeggen wat je wilt (“Toch zo mooi dat je dat kunt in dit land!”).